تبلیغات
مهدویـــــــــــــــــــــــــت - عدالت و امنیت

مهدویـــــــــــــــــــــــــت

مرجع مهدویــــــــــــت

advertisement.png, 0 kB
Advertisement
spacer
spacer

عضویت در خبرنامه

جستجوگر سایت

جستجوگر گوگل


جست‌وجو در سایت موعود

مطالب مرتبط

addtomyyahoo4Subscribe in NewsGator OnlineAdd to My AOL
Subscribe with BloglinesAdd to netvibes
Add to Google

 
عدالت و امنیت چاپ پست الكترونیكی
۱۶ فروردین ۱۳۹۰
 «اگر به تحقیق، قائم ما قیام كند، به واسطة ولایت و عدالت او، آسمان آنچنان كه باید ببارد، می‌بارد و زمین نیز رستنی‌هایش را بیرون می‌دهد وكینه از دل‌های بندگان زدوده می‌شود و میان دد و دام، ‌آشتی برقرار می‌شود، به گونه‌ای كه یك زن میان عراق و شام پیاده خواهد رفت و آسیبی نخواهد دید و هرجا قدم می‌گذارد، همه سبزه و رستنی است و بر روی سرش زینت‌هایش را گذارده و نه ددی او را آزار دهد و نه بترساند.»


با نگاهی گذرا به روایات بسیاری كه دربارة امام مهدی(ع) و عصر ظهور ایشان وارد شده، به خوبی این نكته درك می‌شود كه عدالت و امنیّت از برترین و مقدّم‌ترین نعمت‌ها و دستاوردهایی است كه توسط امام موعود(ع) به بشریّت هدیه خواهد شد. ذكر این مسئله در روایات از تواتر بسیار بالایی برخوردار است. با توجّه به اهمّیت این موضوع، نوشتار حاضر تلاش دارد با نیم نگاهی به ماهیّت، معانی و منزلت این دو مفهوم در اندیشة اسلامی، جایگاه آنها را نیز در حكومت مهدوی تا حدّی روشن نماید.

بشر در دوران حیات زمینی خود،‌ تا قیام قائم‌آل‌محمّد(ص)، اسیر پراكندگی، دشمنی و جنگ خواهد بود. این دوران كه می‌توان آن را دوران سردرگمی، بی‌عدالتی و ناامنی نامید، با ظهور مهدی موعود(ع) و طلوع خورشید عدالت و امنیّت، سرانجامی نیك خواهد یافت. بنا به آیة 55 سورة نور، پارسایان به رهبری امام عصر(ع) خلیفة خدا شوند و دین حاكم گردد. در این صورت، بنا به وعدة الهی، آرامش و امنیّت جای وحشت و اضطراب را می‌گیرد و بندگان خدا به خشنودی و خوشبختی حقیقی دست خواهند یافت. اثر این عدالت و امنیّت فراگیر، چنان است كه طبیعت نیز بر سر مهر خواهد آمد و با پیشه كردن عدالت، همة گنج‌های خود را برای انسان رو خواهد كرد.

با اینكه اخبار و روایات بیانگر هرج و مرج و چیرگی بی‌عدالتی و ناامنی در عصر پیش از ظهور است، ولی به نظر می‌رسد این شرایط به صورت مطلق در همة جهان حاكم نباشد. به همین دلیل این باور انحرافی كه می‌بایستی برای شتاب بخشیدن به ظهور حضرت،‌ به افزایش فساد و ناامنی كمك كرد، كاملاً مردود و مخالف اسلام است. مگر نه اینكه خود امام عصر(ع) حضور خود را در عصر غیبت به خورشید پشت ابر تشبیه می‌نماید،1 یا در روایتی دیگر می‌فرماید: «به درستی كه من مایة‌ امان اهل زمین هستم؛ همچنان كه ستارگان مایة امنیّت اهل آسمان‌ها هستند.»2

ده‌ها روایت از پیامبر(ص) و امامان معصوم(ع) رسیده كه خود و اهل بیت(ع) را مایة امان ساكنان زمین به شمار آورده‌اند.3 بدین ترتیب، حضور امام عصر(ع) چه به صورت غایب و چه به صورت ظاهر و در زمان قیام، مایة بارش فیض و نعمات الهی به سوی مردم است. طبیعی است كه در دورة حكومت مهدوی، این جریان به كمال خود خواهد رسید و همة موانع موجود بر سر اتّصال فیض میان خداوند و مردم از طریق امام بر طرف خواهد شد. البتّه آن هنگام، مردم این واسطة خیر و نعمت نامرئی را به صورت مرئی و آشكارا دیده و لمس خواهند كرد.

همة امامان شیعه در زمان خود، چنین واسطة فیضی بوده‌اند، امّا متأسّفانه به دلیل اختناق زمانه و سركوب خودكامگان چیره از یك‌سو و هواپرستی و گمراهی مردم از سوی دیگر، نتوانستند بشریّت را به كمال و غایت كمال الهی و انسانی خویش رهنمون سازند. بنابراین می‌توان گفت، میان امام عصر(ع) و دیگر امامان معصوم(ع) در این زمینه تفاوتی نیست، ولی به خواست خداوند، امام موعود كسی است كه رسالت پیامبر(ص) و طرح اصلاحی دیگر معصومان در اكمال دین و دستیابی به عدالت و امنیّت و دیگر فضایل را به نتیجة‌ نهایی می‌رساند. روایاتی كه اثبات‌كنندة این مدّعاست، بسیار فراوانند. مثلاً امام زین‌العابدین(ع) می‌فرماید:

«ما امام مسلمانان و براهین الهی بر جهانیان و سرور مؤمنانیم. ما رهبر شریف‌ترین مسلمانان و ... مایة امان ساكنان زمین هستیم؛ همان‌گونه كه ستارگان مایة امان و حفظ آسمان‌ها هستند. ما كسانی هستیم كه خداوند به واسطة ما آسمان را از سقوط به روی زمین نگه داشته است و این به اجازة خداوند بستگی دارد. خداوند توسط ما زمین را از اینكه اهلش را نابود كند، نگه داشت و به واسطة ما باران می‌فرستد و رحمت خویش را بر مردم می‌گستراند و به‌واسطة ما بركات زمین خارج و ظاهر می‌شود و اگر ما بر روی كرة خاكی نبودیم، زمین اهل خود را فرو می‌برد.»4

امامان پاك ما به دلیل جوّ اختناق حاكم بر زمان خویش، آرمان‌های خود را در دورة‌ قیام قائم(ع) جست‌وجو می‌كردند؛ همچنان كه امام علی(ع) دربارة‌ عدالت‌گستری و ایمنی عصر ظهور و سرشاری آن دوره از عدالت و امنیّت دیگر بركت‌ها می‌فرمایند:
«اگر به تحقیق، قائم ما قیام كند، به واسطة ولایت و عدالت او، آسمان آنچنان كه باید ببارد، می‌بارد و زمین نیز رستنی‌هایش را بیرون می‌دهد وكینه از دل‌های بندگان زدوده می‌شود و میان دد و دام، ‌آشتی برقرار می‌شود، به گونه‌ای كه یك زن میان عراق و شام پیاده خواهد رفت و آسیبی نخواهد دید و هرجا قدم می‌گذارد، همه سبزه و رستنی است و بر روی سرش زینت‌هایش را گذارده و نه ددی او را آزار دهد و نه بترساند.»5

روایاتی از این دست بسیار فراوانند كه در زیر به چند نمونه از آنها كه از پیامبر(ص) نقل شده، اشاره می‌كنیم:
«مردی از اهل بیت من خروج خواهد نمود و به سنّت من عمل می‌كند و خداوند برای او از آسمان بركاتش را فرو می‌فرستد و زمین بركت‌هایش را خارج می‌سازد. به واسطة وی، زمین همان‌گونه كه از ستم و جفاكاری پر شده، از برابری و داد سرشار می‌شود...»6

اگر از عمر دنیا تنها یك شب باقی مانده باشد، خداوند آن شب را به اندازه‌ای طول خواهد داد، تا مردی از اهل بیت من به حكومت برسد... او زمین را از قسط و عدل پر می‌كند، همان‌گونه كه پیش از آن از ستم و جفاكاری پر شده بود. وی خواسته و مال را برابر پخش می‌كند و خداوند در آن هنگام بی‌نیازی را در دل‌های این امّت قرار می‌دهد...»7

از این دسته روایت‌ها به خوبی فهمیده می‌شود كه در حكومت جهان‌شمول حضرت مهدی(ع)، عدالت و امنیّتی فراگیر در همه جای دنیا برقرار می‌شود و تنها مسلمانان از این فیض و رحمت خداوندی بهره‌مند نمی‌شوند،‌ بلكه این بهره‌مندی به همة ساكنان زمین می‌رسد؛ زیرا در سراسر گیتی،‌ «گنج‌ها بیرون آورده خواهد شد و شهرها و روستاهای شرك، فتح می‌شود.»8 در چنین حكومتی، عدالت، امنیّت و همة‌ بهره‌های آسمان و زمین، بی‌تبعیض، نصیب همگان خواهد گردید. هم‌چنان كه امام حسین(ع) در فراز مهمّی می‌فرماید: «هنگامی كه قائم قیام می‌كند، عدل گسترده می‌شود و این گستردگی عدالت، نیكوكار و فاجر را در بر‌می‌گیرد.» 9

بهرة ‌حكومت جهان‌شمول، عدالت‌گستر و امنیّت محور حضرت مهدی(ع)، نه تنها شامل مسلمانان و غیر مسلمانان و اقلّیت‌های گوناگون می‌شود، بلكه حتّی بدكاران آنها را هم در برمی‌گیرد. البتّه از روایات چنین برمی‌آید كه حسنات و جاذبة حضرت مهدی(ع) و نهضت عدالت‌گستر او باعث جهان‌شمولی دیانت اسلام و اصلاح بدكاران و روی‌آوری تمام مردم جهان به اسلام خواهد شد. یكی از شواهد اثبات این مدّعا روایاتی است از امام صادق(ع)؛ از ایشان دربارة تفسیر آیة 83 سورة آل عمران «أَفَغَیْرَ دِینِ اللّهِ یَبْغُونَ وَلَهُ أَسْلَمَ مَن فِی السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ طَوْعًا وَكَرْهًا وَإِلَیْهِ یُرْجَعُونَ؛ آیا جز دین خدا را مى‏جویند با آنكه هر كه در آسمان‌ها و زمین است ‏خواه و ناخواه سر به فرمان او نهاده است و به سوى او بازگردانیده مى‏شود.» پرسش شد، امام(ع) در پاسخ اظهار داشتند كه «این آیه دربارة زمان قیام قائم(ع) است كه در آن هنگام در كرة خاكی، جایی باقی نمی‌ماند مگر آنكه در آن ندای شهادتین «لااله الّا الله و محمّد رسول‌الله» شنیده شود.»10
 
از سویی، با توجّه به اینكه در طول تاریخ،‌ بسیاری از بی‌عدالتی‌ها، خون‌ریزی‌ها و ناامنی‌ها متوجّه شیعیان بوده است، دوران امام قائم(ع) عصر قدرت، ایمنی و رفع بلا و مصایب از شیعیان است. توان دفاعی آنها بسیار بالا می‌رود و حكومت زمین و سروری آن، به ایشان خواهد رسید، امام زین‌العابدین(ع) در این باره فرمودند: «هنگامی كه قائم ما قیام كند،‌ خداوند آفات، بیماری‌ها و بلایا را از شیعیان ما دور می‌سازد و قلب‌های آنان را به مانند پاره‌های آهن می‌گرداند و قوّت و توان مردان ایشان را به اندازة چهل مرد افزون می‌كند. در آن هنگام شیعیان حاكمان زمین و سروران آن خواهند گشت.»11
در آن هنگام استیفای حقوق به صورت قطعی صورت خواهد گرفت و در قضاوت‌ها و محاكم، دیگر امكان هیچ خطا و اشتباهی پیش نخواهد آمد. زیرا امام(ع)، خود میان مردم زندگی می‌كند و بر آنها حكومت و قضاوت خواهد كرد. قضاوتی كه بدون نیاز به بیّنه صورت می‌گیرد و این حكومت و قضاوت متّكی به الهام الهی و بر همین مبنا متّكی بر علم امام است. بدین ترتیب امام(ع) از مردم درخواست بیّنه و شاهد نمی‌كند و به مانند داوود و سلیمان حكم واحدی می‌نمایند.12

از دیگر نشانه‌ها و شاخصه‌های مهدوی كه موجب پدید آمدن امنیّت، آرامش و ثبات سیاسی، اجتماعی و اقتصادی می‌گردد، تقسیم درست و برابر و مبتنی بر استحقاق بیت المال و اموال مشترك عمومی است. همچنان كه امام باقر(ع) می‌فرماید:
 
«وقتی قائم اهل بیت قیام كند، [بیت المال] را به مساوات تقسیم می‌كند و نسبت به مردم عدل می‌ورزد. پس هر كس او را اطاعت كند، خدا را اطاعت كرده است و سركشی نسبت به او، همانند سركشی و گناه نسبت به خدا است.»13

اگرچه حضرت ولیّ‌عصر(ع) فاتح شهرهای شرك هستند و حتّی چهرة ترسیمی ایشان در روایات و هنگام قیام به گونه‌ای است كه همواره شمشیر بر دوش دارند، واقعیّت این است كه قیام امام(ع)،‌ قیامی نظامی و میلیتاریستی و متّكی بر اجبار و سركوب نیست.

بدیهی است عدالت گستری حضرت مهدی(ع) خود زمینه‌های تقویّت و پایندگی مشروعیّت حكومت ایشان و جذب دل‌های بیشتر مردم را به دنبال خواهد داشت. پیامبر اكرم(ص) درباره‌ اجماعی بودن پذیرش حكومت حضرت مهدی(ع)‌ می‌فرمایند: «پس زمین را از عدل و قسط پر می‌كند؛ همان‌گونه كه از ستم و جفاكاری پر شده بود. هم ساكنان آسمان و هم ساكنان زمین از او خشنود هستند. ...»14

از دیگر ویژگی‌های عدالت مهدوی و جهان‌شمولی بدون تبعیض حركت مصلحانة امام مهدی(ع) این است كه ایشان اصحاب خود را با هدایت الهی و بر اساس لیاقت و شایستگی،‌ نه از یك نقطة خاص، كه از كشورها و شهرهای گوناگون برمی‌گزینند. این امر، نشانگر آن است كه حركت امام(ع) مختصّ ناحیه یا كشور خاصّی نیست،‌ بلكه متعلّق به همة‌ جهانیان است تا آنان با آغوش باز و خشنودی، اسلام را پذیرا باشند و دستورهای آن را سرمشق زندگی رستگارانة خود قرار دهند.
 
پیامبر اكرم(ص) دربارة عدالت‌گستری و هم‌چنین اصحاب حضرت مهدی(ع) فرموده است:
«مهدی به عدالت حكم نموده و به آن امر می‌كند. خداوند عزّوجلّ او را و كلامش را تصدیق می‌نماید و هنگامی كه نشانه‌ها و علامت‌ها آشكار می‌شوند، از مكّه خروج می‌نماید. وی دارای گنج‌هایی از طلا و نقره نیست، بلكه گنج‌های او اسب‌هایی خوش اندام و نیكومنظر و مردان مشخّص شده‌ای هستند كه خداوند آنها را برای وی از دورترین بلادها جمع‌آوری كرده است كه تعدادشان به عدد اهل جنگ بدر، سیصد و سیزده نفر مرد است و صحیفه‌ای همراه مهدی است كه در آن اصحاب وی با ذكر اسامی، كنیه‌ها، كشورها، محلّ سكونت و حتّی نوع طبایعشان آمده است، اینان در راه اطاعت او كوشا بوده و رنج و سختی می‌كشند.»15

بدین ترتیب می‌توان استنباط كرد كه در حكومت جهانی مهدوی، حقّی از كشورها یا به عبارتی بهتر، ایالت‌های این حكومت در هر كجای گیتی ضایع نمی‌شود. عدالت مهدوی و اسلامی ایجاب می‌نماید كه در محیطی با ثبات و سرشار از آرامش و فارغ از هرگونه نزاع، اقوام، كشورها و ملیّت‌ها، شایستگان و نخبگان متّصف به صفات لازمة اسلامی را به كارگزاری و مدیریت ایالات خویش،‌ در چارچوب حكومت جهانی حضرت مهدی(ع) بگمارند.
از مواهب گوناگون این حكومت، همچون امنیّت به‌گونه‌ای مساوی با دیگران بهره‌مند شوند.
 

ماهنامه موعود شماره 120
روزبه حبیبی
 
پی‌نوشت‌ها:
1. بحارالانوار، ج 52، ص 92.
2. همان، ج 78، باب 30، ص 380، ح 1.
3. همان، ج 23، باب 1، ص 37، ح 64.
4. همان، ص 5، ح 1.
5. همان، ج 10، ص 104؛ تحف‌العقول، ص 110.
6. بحار، ج 51، ص 82، ح 25.
7. همان، ص 84، ح 35.
8. همان، ص 96.
9. همان، ج 27، باب 4، ص 90، ح 24.
10. میزان الحكمه، ج 1، ص 294، ح 1247.
11. همان، ص 293، ح 1240.
12. بحار، ج 14، باب 1، ص 14، ح 23.
13. همان، ج 52، باب 27، ص 350، ح 103؛ همان، ج 51، ص 81، ح 15.
14. همان، ج 51، ص 81، ح 15.
15. همان، ج 52، ص 310، ح 4.

  • ابر برچسبها

آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :