تبلیغات
مهدویـــــــــــــــــــــــــت - درنگی در روایات جنگ های آغازین دولت مهدی (عجل الله تعالی فرجه)

مهدویـــــــــــــــــــــــــت

مرجع مهدویــــــــــــت

اشاره 
با ظهور حضرت (علیه السلام) و اعلام ‌آغاز انقلاب جهانی اش ستمگران و گردن كشان و... به مقابله با حضرت بر می خیزند . حضرت (علیه السلام) به دفاع بر می خیزد. در این میان عده ای از دو طرف كشته می شوند. 
برخی عدد كشته شدگان را بسیار زیاد می دانند و از این رهگذر می خواهند، حضرت را یك چهره خون ریز معرفی كنند. گروهی نیز تعداد آن كشته ها را كم می دانند. این نوشته ، به نقد و بررسی سندی و دلالتی روایات مربوط به این قتل ها می پردازد و افراط و تفریط را در این باره می زداید.

پیشگفتار 
برخی در مورد قتل و كشتار در دوران ظهور ، افراط می كنند و از امام زمان علیه السلام و یاران اش ، چهره ای خشن ارائه می دهند. آنان ، به روایاتی استدلال می كنند كه در آن ها ، اشاره به كشته شدن دو سوم مردم ، (از هر نه نفر ، هفت نفر ، از هر هفت نفر ، پنج نفر ) و یا این كه بیش تر مردم كشته می شوند و از كشته ها ، پشته ساخته می شود و جوی خون جاری می گردد و ... دارند.
برخی دیگر ، تفریط می كنند و می گویند حتی ، به مقدار محجمه (مقدار خون در ظرف حجامت) خون ریزی نمی شود و...
در این نوشتار، به نقد و بررسی روایی و دلالی احادیث مربوطه می پردازیم تا افراط و تفریط بودن اندیشه های موجودمشخص گردند.
نكاتی كه قابل تامل است ، این ها است :
الف)قتل و كشتار ، قبل از ظهوراست و یا بعد از آن ؟
ب ) شیوه ی رفتار امام با دشمنان چه گونه خواهد بود ؟
ج)حجم كشتار و اعدام و خون ریزی ها چه مقدار است ؟
د) مقتولان ، چه كسانی هستند؟
هـ) روایاتی كه ناظر بر این موضوع است . آیا به نحو موجبه ی كلیه است یا به نحو موجبه ی جزئیه .
اخباری كه در آن ها كشتار در حجم وسیعی مطرح شده اند ، بر دو قسم است : 
الف ) یك سری از ‌آنها مربوط به ملاحم و فتن قبل از ظهور است و هیچ ربطی به دوران ظهور ندارد و تنها ناظر به اوضاع نابسامان جهان در پیش از ظهور دارد. این دسته‌، بیش تر از مراسیل عامه است . اگر تعدادی از آن ها هم جزء مسانید باشد، هیچ گونه ارتباطی با بحث ما ، یعنی قتل های دوران حكومت امام مهدی عج الله و تعالی فرجه الشریف ، ندارد. 
ب ) یك سری از آنها ، مربوط به هنگامه ی ظهور و حكومت امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف است. این نوع روایات ، نیز دو گونه اند :
. روایاتی كه از طریق عامه و از نبویات است و بیش تر آن ها ، مشكل سندی دارند، به طوری كه بعضی از آن ها ، مرسل ، و برخی از آن ها ، به پیامبر اكرم (صلی الله علیه و آله و سلم) منتهی نمی شوند، بلكه از افرادی مانند كعب الاحبار كه در زمان آن حضرت مسلمان نشده بود ، نقل شده است .
عمده ی این روایات‌. از اسرائیلیات است كه با اغراض مختلفی وارد كتاب های روایی شده است . عالمانی از اهل تسنن ، مانند ابن كثیر ، وقتی به روایات نقل شده از امثال كعب الاحبار می رسد، می گوید : خدا ما را از این همه اخبار دروغی كه وارد تفسیرها و كتاب های روایی و… كرده اند بی نیاز كند1…»
. روایاتی كه از طریق اهل بیت (علیه السلام) نقل شده و یا در كتاب های شیعه ذكر گردیده است . در این كتاب ها ، اخبار منقول از حضرات معصوم (علیه السلام) و بعض دیگر كه نقل شده ، به اهل بیت (علیه السلام) منتهی نمی شود .مانند اخبار معمرین كه شیخ صدوق در كتاب كمال الدین از اهل تسنن نقل كرده است. 
اندیشه های تفریطی در كشتار به هنگام ظهور 
گروهی بر آن اند كه امام زمان به هنگام ظهور ، از طریق ولایت و تصرف تكوینی ، همه ی خلایق را مطیع و مسخر می كند و كارها را با اعجاز و غیر عادی انجام می دهد. لذا كشتار و اعدام ، خیلی اندك خواهد بود. برای روشن شدن مطلب و دریافت پاسخ، به احادیثی از امام باقر و امام صادق (علیه السلام) متمسك می شویم.
حدیث 1ـ … عن بشیر بن ابی اراكه النبال ـ و لفظ الحدیث علی روایه ابن عقده قال : لما قدمت المدینه انتهیت الی منزل ابی جعفر الباقر (علیه السلام) … قلت (انهم) یقولون : انه اذا كان ذالك استقامت له الامور فلا یهریق محجمه دم . فقال :«كلاً! والذی نفسی بیده! حتی تمسح و انتم العرق و العلق» و او ما بیده الی جبهته2 . 
بشیر بن ابی اراكه نبار ـ لفظ حدیث به روایت ابن عقده است ـ گوید هنگامی كه به مدینه وارد شدم ، به طرف منزل ابو جعفر امام باقر (علیه السلام) رفتم … گفتم : (آنان (مرجثه) می گویند، هنگامی كه آن امر (قیام قائم عج) روی دهد ، همه ی كارها برای او درست واستوار می گردد و به اندازه ی یك ظرف حجامت هم خون نمی ریزد. پس فرمود :« هرگز چنین نیست ! سوگند به آن كه جانم به دست او است ! كار به آنجا می انجامد كه ما و شما، عرق و خون بسته شده را پاك خواهیم كرد. (كنایه از سختی ها و دشواری های جنگ و درگیری است كه موجب پدید آمدن عرق و ایجاد زخم های خونین می شود)
در این هنگام ، ایشان ، با دست خود ، به پیشانی شان اشاره فرمودند .(كنایه از برطرف كردن عرق جبین است )
حدیث 2ـ ... عن موسی بن بكر الواسطی عن بشیر النبال ، قال «قدمت المدینه» و ذكر مثل الحدیث المتقدم ، الا انه قال : لما قدمت المدینه قلت لابی جعفر(علیه السلام) : انهم یقولون : ان المهدی لوقام لاستقامت له الامور عفوا ، و لا یهریق محجمه دم . فقال :« كلا ! و الذی نفسی بیده ! لو استقامت لاحد عفوا لاستقامت لرسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) حین ادمیت رباعیته و شج فی وجهه! كلا ! والذی نفسی بیده ! حتی نمسح نحن و انتم العرق و العلق3 .» ثم مسح جبهته4 .
از موسی بن بكر واسطی ـ از بشیر نبال ـ گفت :«به مدینه رسیدم» و همانند حدیث قبلی را ذكر كرد ، جز این كه گوید : «هنگامی كه به مدینه رسیدم . به ابو جعفر اما باقرعلیه السلام گفتم , آنان مرجثه می گویند : همانا اگر مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف)قیام كند، همه ی كارها به خودی خود، برای او درست و برقرار می شود و به اندازه ی یك ظرف حجامتی خون نمی ریزد ، پس فرمود «هرگز چنین نیست! سوگند به آن كه جانم در دست اوست ! اگر كارها ، خود به خود، برای كسی هموارمی شد ، مسلما برای رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) در زمانی كه دندان های پیشین آن حضرت شكسته و صورت اش زخمی شد ، درست و برقرار می گردید! هرگز چنین نیست ! سوگند به آن كه جانم به دست اوست! «كار ، به آن جا می انجامد كه ما و شما، عرق و خون بسته شده را پاك كنیم.» سپس پیشانی خود را پاك كرد.
حدیث 3- ... عن المفضل بن عمر ، قال :سمعت ابا عبدالله ، و قد ذكر القائم (علیه السلام) فقلت «انی لارجو ان یكون امره فی سهوله» فقال :« لایكون ذالك حتی تمسحوا العلق و العرق5 .»
مفضل بن عمر گوید :«در حضور امام صادق علیه السلام شنیدم كه از حضرت قائم (عجل الله تعالی فرجه و الشریف) یاد شد. پس عرض كردم :« همانا امیدوارم كار ایشان به اسانی صورت پذیرد.» فرمود :« آن امر صورت نمی پذیرد تا این كه عرق و خون بسته شده را برطرف سازید.»
در سه حدیث مذكور ملاحظه می كنیم، آن طور نیست كه تمامی كارها در زمان قیام قائم علیه السلام به خودی خود و با اعجاز و تصرفات تكوینی صورت پذیرد، هر چند ولایت تكوینی و تصرف تكوینی حضرت مهدی وسایر امامان طاهر، هیچ گونه تردیدی نیست بلكه كار ، دشوارتر از آن چیزی است كه امثال مرجثه معتقدند.
ما ، مطابق روایات متعدد، نمی توانیم ادعا كنیم كه در هنگام ظهور، هیچ قتل و كشتاری رخ نمی دهد. زیرا در آن دوران‌، بحث از انتقام، اجرای حدود الهی و اقامه ی حكومت عدل جهانی است و مسلما، این امر عظیم ، بدون برطرف كردن خارها و سنگ های سر راه آن حضرت ، میسر و محقق نمی شود.
از طرفی ، تاریخ گواه است كه پیامبر اكرم (صلی الله علیه و آله وسلم) و امامان طاهر (علیه السلام) سعی داشته اند، امور را به طور عادی و در مسیر طبیعی انجام دهند، لذا می بینیم ، دندان های پیشین حضرت رسول اكرم (صلی الله علیه و آله و سلم) در جنگ می شكند و زخم هایی در جنگ احد و...6 بر ایشان وارد می شود و امیرالمومنین (علیه السلام) نیز در جنگ احد ، نود زخم بر می دارد و ...7
البته آن حضرت و عترت طاهراش ، مخصوصا ، حضرت بقیه الله الاعظم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) قدرت بر انجام دادن تصرفات تكوینی را دارند و همواره معجزات و امدادهای غیبی و الهی ، با آن حضرات و نیز مومنان مخلص و ایثارگر و حتی مستعضفان بوده و خواهد بود. امام صادق (علیه السلام) می فرماید «خداوند،حضرت قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) را به سه لشكر یاری می دهد :« فرشتگان ، مومنان ، رعب (ترس انداختن دردل دشمن)8
نیز حضرت (علیه السلام) می فرماید : «... خداوند ، حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه) را با فرشتگان وجنّ وشیعیان مخلص ، یاری می كند .»9
به هر حال، لزومی ندارد كه ادعا كنیم امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) تمام كارهایشان رااز طریق غیرعادی و به صورت اعجاز انجام می دهد و بنابراین ، هیچ خونی ریخته نخواهد شد.
اندیشه ی افراطی در كشتار به هنگام ظهور 
در احادیثی كه ازطریق عامه رسیده است ، خون ریزی های خیلی زیاد وحشتناك ذكر شده است . اینك به نقد و بررسی یكی از آن ها می پردازیم. 
یوسف بن یحیی مقدسی شافعی در كتاب عقدالدرر روایت مرسله ای را از امیرالمومنین (علیه السلام) درباره ی حوادث رم (رومیه)10 نقل می كند و می گوید :
... فیكبر المسلمون ثلاث تكبیرات ، فتكون كالرمله علی نشز ، فیدخلونها ، فیقتلون بها خمسئه الف مقاتل ، و یقتسمون الاموال، حتی یكون الناس فی الفی ء شیئا واحدا، لكل انسان منهم مئه الف دینار، و مئه راس ، ما بین جاریه و غلام»11
پس مسلمانان، سه تكبیر می گویند و مانند ریگ و شن های روانی كه از بلندی ها فرو می ریزند‌، داخل (روم) می شوند ودر آن جا ، پانصد هزار جنگجو را می كشند و غنائم و اموال را به طور مساوی تقسیم می كنند ، و به هر یك از آنان ، صد هزار دینار و صد كنیز و یا غلام می رسد. ...
این روایت ـ مرسل است و مشكل سندی دارد و ازنظر محتوا نیز قابل اعتماد نیست. پیدا است كه جاعلان این گونه احادیث ، در خدمت حكومت های جائر بوده اند و به جهت توجیه پاره ای جنگ های پس از پیامبر اكرم (صلی الله علیه واله وسلم) و قتل های عام ها و كشتارهای وسیعی كه در آن صورت گرفت ، این چنین مجعولاتی را وارد كتاب های روایی كرده اند. مانند روایتی كه به امام علی علیه السلام نسبت داده اند كه آن حضرت فرمود:« فیقتل من الروم حتی یتغیرماء الفرات بالدم» یعنی آنقدر ازرومیان را به قتل می رساند كه آب فرات به خون تغییرمی كند12!
ابن كثیر، درباره ی جنگ قادسیه می گوید :
انهزم الفرس و لحقهم المسلمون، ... فقتل المسلمون بكمالهم و كانوا ثلاثین الفاء و قتل فی العمركه عشره الاف و قتلوا قبل ذالك قریبا من ذالك 13. 
لشكر ایرانیان ، منهزم شد و فرار كردند. مسلمانان، به تعقیب آنان پرداخته اند و تمامی فراریان را كه سی هزار نفر بودند ، به قتل رساندند. در جنگ سیزده هزار نفر انان را كشته بودند. همین عدد را نیز قبل از آن كشته بودند. ..
وقتی به كتاب های تاریخی كه در آن ها فتوحات را نوشته اند، مانند البداء و التاریخ ، و النهایه ، و ... مراجعه می كنیم .می بینیم كه فرماندهان و زیر دستانشان ، جنایات زیادی را مرتكب شده اند. 
روایاتی كه می گویند ، ازهر نه نفر هفت نفر ، ویا از هر هفت نفر ، پنج نفر و یا دو ثلث مردم كشته می شوند، به جنگ های قبل از ظهور ، نظر دارند و نه زمان ظهور. 
از طرفی ، اختلاف در تعداد مقتولان نیز علت های گوناگونی می تواند داشته باشد كه از جمله آنها ، ممكن است تفاوت مناطق و محورهای درگیری و یا مراحل مختلف جنگ باشد.
با توجه به احادیث زیر و امعان نظر در دلالت آن ها ، به این واقعیت پی می بریم كه جهان ، اندكی پیش از ظهور ، دچار جنگ های خونین خواهد بود. 
حدیث 1ـ عن ابی بصر و محمد بن مسلم، سمعنا ابا عبدالله (علیه السلام) یقول :« لا یكون هذا الامر حتی یذهب ثلث الناس» فقیل له :« اذا ذهب ثلث الناس فما یبقی ؟ » فقال ، (علیه السلام) :« اما ترضون ان تكونوا الثلث الباقی؟14»
ابوبصیر و محمد بن مسلم گویند :« از امام صادق (علیه السلام) شنیدم كه می فرمود:« این امر واقع نمی شود تا این كه دو سوم مردم از بین بروند. » پس به حضرت اش عرض شد :«اگر دو سوم مردم از بین بروند. چه كسی باقی می ماند، پس فرمود : آیا راضی و خرسند نمی شوید كه از یك سوم باقیمانده باشید ،؟»
حدیث 2ـ ... عن زراه ، قال : قلت لابی عبدالله(علیه السلام) :«النداء حق؟» قال: ای والله حتی یسعمه كل قوم بلسانهم.» و قال، علیه السلام :« لا یكون هذا الامر حتی یذهب تسعه اعشار الناس.15»
زراره گوید : به امام صادق (علیه السلام) عرض كردم :« آیا ندای آسمانی حقیقت دارد؟» فرمود:« بلی ، به خدا قسم چنان است كه هر قومی با زبان خودشان ، آن را می شنوند» آن حضرت فرمود:,« این امر محقق نمی شود تا این كه نه دهم مردم از میان بروند. »
حدیث 3ـ ... عن سلیمان بن خالد ، قال : سمعت ابا عبدالله (علیه السلام) یقول :« قدام القائم موتتان، موت احمر و موت ابیض ، حتی یذهب من كل سبعه خمسه، الموت الاحمر السیف ، و الموت الابیض ، الطاعون.16»
... سلیمان بن خالد گوید : از امام صادق (علیه السلام) شنیدم كه می فرمود : «قبل از قیام قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) دو نوع مرگ ومیر رخ می دهد :
مرگ سرخ و مرگ سپید . ا این كه از هر هفت نفر ، پنج نفرشان از بین بروند. مرگ سرخ با شمشیر . مرگ سفید با طاعون است.
با ملاحظه ی این احادیث واحادیث دیگر، معلوم و مبرهن می شوند كه حجم وسیعی از مرگ ومیرها و خون ریزی ها ، مربوط به دوران پیش از قیام امام عصر ، (علیه السلام) و قبل از ندای آسمانی است. بنا به روایت یونس بن رباط كه می گوید :
سمعت ابا عبد الله (علیه السلام) :«ان اهل الحق لم یزالوا منذ كانوا فی شده . اما ان ذاك الی مده قریبه وعافیه طویله17»
از اباعبدالله (علیه السلام) شنیدم كه می فرمود :«همانا، اهل حق ، از هنگامی كه در شدت و سختی بوده اند، پیوسته در آن حال خواهند بود (سختی با‌ آنان همراه است) و همانا بدانید كه پایان آن سختی ها ، نزدیك وعافیتش طولانی است.)
بالاخره در نومیدی بسی امید است پایان شب سیه سپید است . كه « ان مع العسر یسرا فان مع العسر یسرا» 
خلاصه این كه یك دسته از روایات در مورد خون ریزی ها ، مربوط به دوران قبل از ظهور است و یك دسته از اخبار ، از مجعولات و از اسرائیلیات است كه با هدف و انگیزه های مختلفی ، مانند خدشه دار كردن چهره نهضت جهانی و حكومت حضرت مهدی ... ویا توجیه كشتارها در فتوحات و ... وارد كتابهای روایی شده است . 
نیز یك سری از آنها ، مرسله و مرفوعه است و مشكل سندی دارد ، مرفوعه ی فضل بن شاذان از امام صادق (علیه السلام ) از این قبیل است :
یقتل القائم (علیه السلام) حتی یبلغ السوق، قال : فیقول له رجل من ولد ابیه :« انك لتجفل الناس اجفال النعم، فبعهد من رسول الله (صلی الله علیه و اله و سلم) او بماذا ؟ قال :« ولیس فی الناس رجل اشد منه باسا » فیقوم الیه رجل من الموالی فیقول له :« لتسكتن اولا ضربن عنقك » فعند ذالك یخرج القائم(علیه السلام) عهداً من رسول الله (صلی الله علیه و ‌اله و سلم)18 ؛
حضرت قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) آن قدر از انسان ها می كشد تا ساق پا را خون فرا می گیرد. شخصی از فرزندان پدرش19 به حضرت اعتراض شدید می كند و می گوید : «مردم را از خود دور می كنی ، هم چنان كه گله و گوسفندان را رم می دهند ! آیا این روش طبق دستور رسول خدا است ؟ به چه دلیلی این چنین رفتار می كنی ؟» یكی از یاران حضرت از جای بر می خیزد و می گوید : « سكوت می كنی یا گردن ات را بزنم » حضرت ،عهد و پیمانی را كه از رسول خدا (صی الله علیه و آله و سلم) همراه دارد ، بیرون می آورد و ارائه می كند. 
البته همچنان كه در ابتدای حدیث ذكر شد این حدیث ، مرفوعه است و مشكل سندی دارد و از طرفی محتوا و دلالت اش ، ناقص و ناتمام است، زیرا ، سوق ، هم ساق پا را گفته اند و هم ممكن است نام شهر یا محلی باشد ، محلی همانند سوق الاهواز ، (نام اهواز فعلی)، سوق حكمه (نام یكی از مناطق اطراف كوفه) ، سوق اسد (در اطراف كوفه) ، سوق الثلاثاء (منطقه ای در بغداد قبل از ساخته شدن شهر)20 ... بنابراین نمی توانیم بگوییم «حتی یبلغ السوق» به معنای رسیدن خون به ساق پا است ، خصوصا ، با توجه به اینكه در حدیث مذكور ، صحبت از خون به میان نیامده است ، بلكه چنین به نظر می رسد كه «سوق » به معنای «رسیدن به محل ومكانی » باشد. 
البته ، ما طبق روایات صحیح جنگ و خونریزی ، اعدام ها و انتقام ظالمان را در عصر ظهور می پذیریم ، لكن نه به این اندازه ها ، روایاتی از اهل بیت (علیه السلام) موجود است كه تعداد قتل ها و مشخصات فردی و گروهی مقتولان‌، در آنها مشخص شده است ،ودر ذیل بعد از نگرش به شیوه ی رفتار حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه) با دشمنان و معاندین به معرفی آنان می پردازیم. 
شیوه ی رفتار امام (علیه السلام) با دشمنان 
ستمگران و زراندوزان ، در همه ی نقاط عالم، بر ملت های مظلوم و مستضعف سیطره داشته اند و دارند و فرهنگ سازی كرده اند. در این میان‌، جامعه ی اسلامی ، خسارت های بیشماری را متحمل شده به طوری كه دشمنان اسلام از اغاز رسالت نبی مكرم اسلام . (صلی الله علیه و‌اله و سلم) ، همواره ، در ایذا و اذیت آن حضرت و پیروانش بوده اند. بالاخره آن حضرت پس از تحمل مشقت های فراوان توانست مسلمانان را از تاریكی ها به سوی روشنایی راهنمایی و سوق دهد ، و حكومت اسلامی را برقرار نماید . مع الاسف طولی نكشید كه در هنگامه ی رحلت و بعد از آن ، به گفته امام غزالی ریاست طلبان و منافقان با حیله های مختلف و فریب دادن مسلمانان ، صاحب غدیر را كه منصوب از طرف خداوند حكیم بود وهمگی به ولایت اش تبریك و بخ . بخ یا علی گفته بودند، كنار گذاشته و بر اریكه ی قدرت و سیاست سوار شدند و نطفه ی فاجعه و جنایات هولناك در جامعه ی اسلامی منعقد گردید. 
مولای متقیان ، امیرمومنان، منصوب خدا بردار رسول خدا(صل الله علیه و اله) اولین مسلمان در میان مدران فاتح خیبر و جانشین بی واسطه رسول خدا(صل الله علیه و اله) را با آن همه مناقب خانه نشین كرد و یگانه دختر جوان ریحانه آن حضرت، در اندك زمانی پس از رحلت پدر بزرگوارش ، نه تنها از طرف منافقان و ریاست طلبان ، مورد ضرب و شتم قرار می گیرد، بلكه به طور وحشیانه ای بین دیوار و در فشار داده شده ومحسن اش سقط می شود و در نهایت پس از 75 روز بعد از رحلت پدر ،دنیا را با دلی آزرده و جراحاتی بسیار وداع می كند. 
پس از آن حرمت شكنی دردناك و فاجعه ها وحشتناك و وحشتناك تر می شود و اهل بیت علیهم السلام و پیروانشان در روزگار ستم وفشار به سر برده ویكی پس ازدیگری مظلومانه به شهادت نائیل می گردند و در روز عاشورا فاجعه به اوج رسیده و اهل بیت پیامبر اكرم (صل الله علیه و اله) وشیعیان مخلص شان از طفل شیخوار تا پیر هفتاد سال مورد هجوم واقع می شوند به طوری كه روح و عواطف انسانی با شنیدن آن همه وحشیگری ها جریحه دار می گردد. این ستمگری ها ادامه دارد تا قیام قائم‌ آل محمد (عجل الله تعالی فرجه) و هر روز با رنگ های مختلفی جلوه گری نموده فاجعه ای وحشتناك رخ می دهد، و ظلم و فساد در عالم فراگیر می گردد. 
یقینا ، پیش از ظهور و مقارن با آن ، بر دنیا ، ستمگران خون ریزی حاكم اند كه از هیچ جنایتی فرو نمی گذارند ، حال ، امامی ، كه قیام می كند. در برابر این همه كج روی ها و بیدادگری ها چه گونه برخورد كند تا جهان را پر از عدل و داد سازد ؟ بی تردید ، گروه های معاندی كه دست شان به خون بشریت آلوده گردیده است و حق مردم را غصب كرده اند و یا پست و مقامشان به خطر افتاده ، در مقابل حركت اصلاح گرانه و نهضت امام ، ایستادگی می كنند. بنابراین ، امامی كه قیام می كند و ماموریت تشكیل حكومت جهانی اسلام را دارد، باید برای برطرف كردن موانع نقشه و برنامه داشته باشد. در این جا ، مروری به این برنامه ها خواهیم داشت. 
تربیت سپاهیان و تدارك مقدمات جنگ 
اما عصر عج برای انتقام و خون خواهی از دشمنان اسلام و به ثمر رساندن انقلاب جهانی و اجرای حدود الهی و برقراری حكومت عدل جهانی ، ناگریز از جنگ خواهد بود و در مقابل اش ، دشمنان تا دندان مسلح و كج اندیشان دنیانگر، با در دست داشتن امكانات گسترده و چرخه های اقتصادی جهان و برخورداری از فن آوری پیشرفته و سازماندهی ارتش های قدرت مند‌، پرچم مخالفت بر می دارند و مانع مسیر اصلاح گرانه ی امام می شوند. لذا قبل از قیام ، جنگاوران دریادل و دست یارانی توان مند و كارآمد، به هدایت خاص و عام آن حضرت ، تربیت می شوند و تعداد آنان ، در بعضی از روایات، سیصد و سیزده نفر و در ، برخی ده هزار نفر و در تعدادی از آن ها صد هزار نفر و ... ذكر شده است .
تجهیزات جنگی و وسیله ی دفاعی 
تجهیزات آنان ، طبق روایتی از امام صادق (علیه السلام) شمشیرهایی از آهن امّا نه این آهن شناخته شده است (لهم سیوف من حدید غیرهذا الحدید) كه اگر یكی از آنان با شمشیر خود ، بر كوهی ضربه زند‌، آن را دو نیم میكند21...وسیله ی دفاعی آنان ، طبق روایتی از امام صادق (علیه السلام) به گونه ای است كه «اسلحه ی دشمن هرگز ، بر آنان كارگرنیست.22»
قاطعیت امام در رویارویی با دشمنان 
اما علی (علیه السلام) می فرماید :
«لا یقیم امرالله سبحانه الا من لایصانع ، و لایضارع ، و لا یتبع المطامع23» 
فرمان خداوند سبحان را بر پاندارد، مگر كسی كه در اجرای دستور الهی ، مدارا نكند و سازشكار نباشد و پیرو طمع ها و آرزوها نگردد. »
حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه) نیز قیام به اقامه ی حدود و فرمان الهی می كند و در برخورد با دشمنان از یك نوع مجازات استفاده نمی كند، بلكه نسبت به جرم اشخاص و گروه ها مجازات متناسب با آن را اجرا می كند و برخی از آنان را در جنگ نابود می سازد و حتی فراریان و زخمیان آنان را نیز تعقیب می كند و گروهی را اعدام ، گروهی را تبعید ، و دست برخی را قطع می كند و... به فرمایش امام باقر (علیه السلام)«... یقوم القائم .... و لا تاخذه فی الله لومه لائم24 ... » 
قائم ، قیام می كند، .... و در اجرای احكام الهی ، از ملامت هیچ ملامت كننده ای بیم نمی كند. 
بنابراین ، به آن حضرت «نقمت و عذاب كننده ی مجرمان و دشمنان» لقب داده اند. از امام صادق (علیه السلام) نقل شده كه فرمود :« اذا تمنی احدكم القائم فلیتمنه فی عافیه فان الله بعث محمدا. صلی الله علیه و آله ، رحمه ویبعث القائم نقمه25 » 
هنگامی كه یكی از شما ، ظهورقائم را آرزو وتمنا بكند (كه در ركاب اش باشد) پس باید آرزو كند كه در عافیت و تندرستی باشد. زیرا خداوند حضرت محمد (صل الله علیه و اله) را برای خل? 
نویسنده : نجم الدین ثابتی 
تدوین : سید حسن واعظی 
پی نوشت :
. ر.ك : حاشیه ی سیر اعلام النبلاء ج 3 ، ص 339 ؛ تفسیر این كثیر ، ج 4 ، ص 17 .
. الغیبه نعمانی ، ص 283 ، باب 15 ، ج1 اثبات الهداه ، ج 3، ص 543 ، بحار الانوار ، ج 52 ، ص 356 ، معجم الاحادیث ، ج 3 ، ص 305 . 
. مرحوم مجلسی فرماید : « العلق ، خونغلیظ را می گویند . این جمله (مسح العرق و العلق ) كنایه از برخورد با سختیها و مشكلاتی است كه موجب عرق كردن و جراحاتی می شود كه از آن خون بیرون ریزد .» (بحار الانوار . ج5 ، ص 358 . 
. همان ، ح 2 
. همان ، ح 3 
. بحار الانوار ، ج 20 ، ص 54 
. سفینه البحار ، ج 1 ، ص 565 
. چشم اندازی به حكومت مهدی ( عجل الله تعالی فرجه الشریف )، ص 131. 
. همان . 
. واقع در شمال و غرب قسطنطنیه است حموی میگوید , امروز این نقاط . در دست فرنگ است و پاپ در آن سكونت دارد . ( معجم البلدان ؛ ج 3 . ص 10 . به فرهنگ معین ؛ ج 5 ، ص 634 رجوع شود . )
. عقدالدور ، ص 189 ، باب 9 ، ف 1 ، معجم الاحادیث ، ج 3 ، ص 124 . 
. عقدالدور : 89 
. البدایه و النهایه ، ج 7 ص 44 . 
. كمال الدین ، ج 2 ، ص 655 ، 656 ، ب 57 ، ح 29 ، الغیبه ، طوسی ، ص 206 ( با اندكی تفاوت در عبارت «قلنا : اذا ذهب ثلثا الناس فمن یبقی ؟») 
. الغیبه ، نعمانی ، ص 274 ، ب 14 ، ح 54 . 
. كمال الدین ، ج 2 ، ص 655، ب 57، ح 27 . 
. الغیبه ، نعمانی ، ص 284 ، ب 15 ، ح 4 . 
. اثبات الهداه ، ج 2 ، ص 585 ، ب 32 ، ف 59 ، ح 792 ؛ بحار الانوار ، ج 52 ، ص 387 ، ب 27 ، ح 203 . و با سناده (السید علی بن عبدالحمید فی كتاب الغیبه ) الی كتاب الفضل بن شاذان رفعه الی عبدالله بن سنان عن ابی عبدالله (علیه السلام) قال : 
. شاید مقصود این باشد كه یكی از فرزندان پیامبر و علی علیهما السلام بود . 
. معجم البلدان ، ج 3 ، ص 283 ، موارد السجن ، ص 367 ، مجمع البحرین ، ج 5 ، ص 188 . 
. بصائر الدرجات ، ص 141 ، اثبات الهداه ، ج 3 ، ص 523 ، 
. همان . 
. نهج البلاغه ، حكمت 110 . 
. الغیبه نعمانی ، ص 253 ، ب 14 ، ح 13 .
. الكافی ، ج 8 ، ص 233؛ معجم الاحادیث ، ج 4 ، ص 36 . 
. بحار الانوار ، ج 60 ، ص 213 ، ب 36 ، ح 23 . 
. كمال الدین ، ج 1 ، ص 327 . 
. الغیبه ، نعمانی ، ص 231 ، ب 13 ، ح 14، عقد الدرر، ص 226 ، ب 9 ، ف 3 ؛ اثبات الهداه، ج 3، ص 539 ، بحار الانوار ، ج 52 ، ص 353 . 
. الكافی ، ج 5 ، ص 33، ح 4 : عن علی بن ابراهیم ، عن ابیه عن اسماعیل بن مرار ، عن بونس ،عن ابی بكر الحضرمی . قال ...، المحاسن ، ص 320 ، ح 55، (معجم الاحادیث ج 4 ، ص 38)، 
. مرآه العقول ، ج 18 ، ص 361 . 
. تنقیح المقال ، ج 1 ، ص 145 . 
. مستدركات علم رجال الحدیث ، ج 1 ، ص 365 . 
. ابن حماد ، ص 96 ، حدثنا آبو هارون ، عن عمر بن قیس الملای فی المنهال ، عن زربنحبیش ، سمع علیا یقول : عرف السیوطی ، ج 2 ، ص 73؛ كنز العمال ، ج 1، ص 589 ، ابن طاووس . ص 66: 
. كمال الدین ، ج 1 ، ص 318 ، ب 30، ح 5 . 
. ابن حدیث ، به گونه ی دیگری تفسیر و شرح داده می شود . به مجله انتظار ، شماره 3 ، ص 203 ، مقاله «حكم تسمیه ی نام حضرت مهدی » مراجعه شود . 
. الغیبه ، نعمانی ، ص 164 . 
. النهایه ، ج 5. 
. اصول كافی ، ج 1 ، ص 200. 
. بصائر الدرجات ، ج 5، ب 16. 
. بحار الانوار ، ج 26، ص 154. 
. احتجاج ، ج 2 ، ص 323؛ بحار الانوار . ج 53 ،ص174 . مستدرك الوسائل ، ج 3 ، ص 518 .
. اصول كافی ، ج 1 ، ص 397 ، كمال الدین ، ج 2، ص 671 
. ر.ك : مقدمه كتاب الامام المكیه . 
. بحار الانوار ، ج 52 ، ص 307 ، اثبات الهداه، ج 3 ، ص 582 - 583 ، ح 773 ، معجم الاحادیث ، ح 3 ، ص 295. 
. الغیبه ، نعمانی ، ص 253 ، ب 14، ح13؛ بحار الانوار ، ج 52 ، ص 230 . 
. الغیبه ، نعمانی ، ص 307 ، ب 19، ح 2 ، اثبات الهداه ، ج 3 ، ص 545 ، ب 32، ف 37 ،ح533؛ حلیه الابرار ، ح 2 ، ص 633. 
. الغیبه نعمانی ، ص 236 ، ب 13، ح 25، بحار الانوار ، ج 52 ، ص 349. 
. بحار الانوار ، ج 52، ص 308، ح 83. 
. بحار الانوار ، ج 52، ص 308 . 
. الغیبه نعمانی ، ص 233، ب 13، ح 18، عقد الدور ، ص 227، ب 9 ، ف 3؛ اثبات الهداه ، ج 3، ص 539 ، ب 32، ح 501، حلیه الابرار ، ج 2 ، ص 354 ، بحار الانوار ، ج 52، ص 354 . 
. الارشاد ، ص 346؛ كشف الغمه ، ج 3، ص 255، معجم الاحادیث ، ج 4 ، ص 42. 
. مجمع البحرین ، ج 2، ص 123، معجم البلدان ، ج 2، ص 214، امام حسین در مكه ، طبسی ، ص 18. 
. دلائل الامامه ، ص 241، معجم الاحادیث ، ج 3، ص 306، 
. الغیبه نعمانی ، ص 229، ب 13، ح 11. 
. بصائر الدرجات ، ص 152، ب 14، ح 4، معجم الاحادیث ج 4، ص 47. 
. تنقیح المقال ، ج 1 ، ص 434، معجم رجال الحدیث ، ج 7، ص 200. 
. الاختصاص ، ص 334، بحارالانوار ، ج 52، ص 377، معجم الاحادیث ، ج 4، ص 47. 
. بحار الانوار ، ج 52، ص 387، اثبات الهداه ، ج 3، ص 585، معجم احادیث الامام المهدی ، ج 4، ص 44. 
. بحار الانوار ، ج 52، ص 376. 
. مراه العقول ، ج 26، ص 160. 
. الغیبه نعمانی ، ص 297. 
. دیلم محلی در منطقه ای درمیان شمال قزوین و گیلان است . 
. بحار الانوار ، ج 53، ص 15. 
. بتریه ، یك از فرقه های زیدیه ، از پیروان كثیر النوی هستند . آنان، عقاید مشابهی با سلیمانیه ، یكی دیگر از فرقه های زیدیه دارند. دراسلام و كفر عثمان توقف و تردید دارند . در مسائل اعتقادی ، مشرب اعتزال و در فروع فقهی ، بیش تر پیرو ابوحنیفه هستند . گروهی از آنان نیز پیرو شافعی یا مذهب شیعه هستند . بهجه الامال . ج 1 ، ص 95 ، ملل و نحل ، ج 1 ، ص 161 . 
. دلائل الامامه ، ص 241 ، معجم الاحادیث ، ج 3، ص 306- 307 . 
. الاشمط : الكثره و الاتساع فی الشیی . 
. مروج الذهب ، ج 2 ، 418. 
. مرجئه ، گروهی از فرقه های اسلامی هستند كه معتقدند ، معصیت كردن ، ضرری به ایمان انسان نمی زند ، و با كفر، طاعت خداوند سودی ندارد ، به این گروه مرجئه میگویند چون بر این باور هستند كه خداوند عذاب دادن آنان را تأخیر انداخته است . مجمع البحرین ، 52 ، ص 357 . معجم الاحادیث ، ج 3 ، ص 305. 
. الغیبه نعمانی ، ص 283 ؛ بحار الانوار ، ج 52 ، ص 357 ، معجم الاحادیث ، ج 3 ، ص 305. 
. الغیبه نعمانی ، ص 297. 
. بحار الانوار ، ج 52، ص 376. 
. تهذیب ج 6، ص 172، وسائل الشیعه ، ج 11، ص 483؛ ملاذ الاخیار ، ج 9، ص 455. 
. مناقب ، ابن شهر آشوب ، ج 4، ص 85؛ بحارالانوار ، ج45، ص299. 
. بحار الانوار ، ج52، ص 338، الارشاد ، ص 364، معجم احادیث الامام المهدی ، ج 3، ص309 
. كذا و الظاهر زیاده الضمیر فیهما و الاصل «یامر وینهی » ویوید ذالك الخبر الاتی . 
. الغیبه نعمانی ، ص 239 . ب 13 ، ح 32 .

  • ابر برچسبها

آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :